Geceleri melodi duyarım uzaklardan yanık yanık

Bir ağıt belki o,

belki de bir yalnızlık

Yığıldı üstüme siyah özlem bulutları

pembeler kayıp

Sen yakan ateştin

kavruldum, yandım gene de kucakladım

Sırtımı yaslandığım umutlarım çırpındı durdu

belki sancısına inat gerçeğe yalvardı

Yakamozlar mehtapla başka

güneşle mehtap bambaşka

Seni sevmek, seninle olmak, seni görmek varsa

Uslandım artık

neredesin, çık ortaya...

Bir nikahta görmüşler seni en son

ben görmüşüm

Saçların, gözlerin, tenin, endamın, edan ne âla

Başım döndü kokundan

titredi dizlerim, kızardı yüzüm, üşüdüm

Sen duruyordun tüm heybetinle yanı başımda

Girdi tüm benliğime sevgin

Sormadın bu genci eşe, dosta

umurunda mı ki bu dünya

Dans et, oyna, bakma aldırmam

lakin tez gittin öldüm kahrımdan

Uslandır artık

neredesin çık ortaya...

O gece bendim hayalinle baş başa kalan

Oysa Pamuk Prensesim idin

Pamuk Prensesim olmalıydın oysa

Pabucunu bulup aramak, sormak isterdim seni

Gözlerim kör olmuş,

göz bebeğimde sen duruyorsun

Sözsüz bir şarkının notalarıydın

sanki sarılan sendin bana

Ardında ölüm yok ya beklerim

Beklerim seni

bir sabah yokluğun gibi bir rüyadan uyanana kadar

Uslansın artık

neredesin çık ortaya...

Eğer görmek istersen bir gün beni gel

Gel ki sevgi var, ben varım

ağlarsın burada boş günlerin için zaman zaman

Aşk, süslü bir umutsuzluk şiirinin son mısraıdır

Hisset ki onu o toprak kokar

gözyaşlarını saklar yağmurlar

Kaldırımlar yoktur orda

kavuşmak güler,

hakkıdır

Bilir o

sinsice hasret kokar hep bütün kaldırımlar

Sen yeter ki yürü bana doğru

korkma gerisi çok kolay

Uslandım artık

neredesin çık ortaya

Ercan ÇAKI

23 Aralık 1990

Lütfen bu sayfayı arkadaşlarınızla da paylaşınız